Hier lees je hoe Oura je ademfrequentie meet, hoe je veranderingen in je ademhalingsfrequentie kunt interpreteren en hoe nauwkeurig onze aanpak is.
Hoe Oura de ademhalingsfrequentie meet
Je ademhalingsfrequentie interpreteren
De nauwkeurigheid van de Oura-metingen
Hoe Oura de ademhalingsfrequentie meet
De ademhalingsfrequentie die in de Oura-app wordt weergegeven, laat zien hoeveel keer per minuut je in de afgelopen nacht gemiddeld hebt ademgehaald. Deze waarde is te vinden op het scherm uitgerustheid en onder trends.
Oura maakt een schatting van de ademhalingsfrequentie in rust via veranderingen van minuut tot minuut in je nachtelijke hartslag. Deze berekening is mogelijk omdat je hart en longen nauw met elkaar verbonden zijn door een proces dat respiratoire sinusaritmie wordt genoemd. Uit deze relatie blijkt het volgende:
Als je inademt, versnelt je hartslag.
Als je uitademt, vertraagt je hartslag.
Omdat Oura in staat is nauwkeurig de golfvorm te meten die door elk van je hartslagen wordt geproduceerd met behulp van de PPG-sensoren in je ring, kan het ook de tijd tussen opeenvolgende hartslagen in milliseconden correct meten. Dit tijdsinterval staat bekend als het RR-interval (IBI). Als je bekend bent met hartslagvariabiliteit (HRV), dan kun je IBI's zien als de bouwstenen van HRV.
Door de IBI-waarden in de loop van een nacht in kaart te brengen, zal zich geleidelijk een golvend patroon vormen.
In tegenstelling tot de eerder beschreven respiratoire sinusaritmie betekent een afnemende IBI-waarde dat je inademt. Als je de IBI-waarde ziet toenemen, betekent dit dat je uitademt. Elke stijging en daling op de kaart met IBI-waarden komt dus overeen met één ademhaling (deze worden visueel weergegeven als 'pieken'). Omdat elke piek op de kaart één ademhaling vertegenwoordigt, kan je gemiddelde ademhalingsfrequentie worden bepaald door te meten hoe vaak dit patroon zich elke minuut gedurende de nacht voordoet.
Je ademhalingsfrequentie interpreteren
Een gemiddelde ademhalingsfrequentie voor gezonde volwassenen is 12 tot 20 ademhalingen per minuut. Dit getal is echter zeer persoonlijk. Veranderingen in je gemiddelde ademhalingsfrequentie zijn meestal vrij klein van nacht tot nacht (binnen de 1-2 ademhalingen per minuut). Dit komt doordat de hoeveelheid zuurstof die je in rust nodig hebt meestal constant blijft, waardoor de ademhalingsfrequentie een zeer stabiele statistiek is. Een afwijking van meer dan twee ademhalingen per minuut ten opzichte van het gemiddelde hoeft niet per se op iets alarmerends te wijzen. Als je ademhalingsfrequentie aanzienlijk afwijkt van je standaardwaarde, vooral als dit meerdere nachten zo blijft, kan het zijn dat er iets is dat je lichaam onder druk zet.
Het is belangrijk om te onthouden dat de ademhalingsfrequentie heel persoonlijk is, wat betekent dat je veranderingen alleen met je eigen standaardwaarde moet vergelijken en niet met de gegevens van anderen. Als je je gemiddelde ademhalingsfrequentie en je normale schommelingen kent, kun beter in de gaten houden wanneer een verandering buiten je normale bereik valt.
Is je ademhalingsfrequentie hoger dan je normale bereik, dan kan dit een teken zijn dat je lichaam onder druk staat.
Dit zijn enkele mogelijke oorzaken voor een stijging van de ademhalingsfrequentie:
Vechten tegen ziekte: Je ademhalingsfrequentie zal waarschijnlijk toenemen en je ziet een hogere rusthartslag en lagere hartslagvariabiliteit wanneer je ziek wordt. In het geval je last hebt van een luchtweginfectie, zoals bronchitis, heeft een toename van de ademhalingsfrequentie te maken met kortetermijnschade aan de longen. Omdat dit soort infecties vaak de cellen aantast waar de uitwisseling van gassen plaatsvindt tussen de lucht en je longen, zal het uitwisselingsproces van zuurstof en CO2 onder deze omstandigheden van nature minder efficiënt verlopen. Dit leidt tot een verhoogde ademhalingsfrequentie om het verschil te compenseren.
Luchtkwaliteit of hoogte: Bij een lagere luchtkwaliteit zal je lichaam waarschijnlijk harder moeten werken om dezelfde hoeveelheid zuurstof binnen te krijgen. Dit komt omdat bij elke ademhaling niet dezelfde hoeveelheid zuurstof wordt verzameld als normaal in een omgeving met een hogere luchtkwaliteit, waardoor je vaker per minuut moet ademen om je systeem op peil te houden. Om dezelfde reden zal je ademhalingsfrequentie stijgen wanneer je je op grote hoogte bevindt, omdat het zuurstofgehalte van de lucht daar lager is en je lichaam minder zuurstof per ademhaling binnenkrijgt.
Langdurige ademhalingsproblemen: Zwaar snurken, hoesten en overmatige beweging kunnen het regelmatige ritme verstoren van het RR-interval dat worden gebruikt om de ademhalingsfrequentie te schatten. Dit kan leiden tot incidentele variaties in je gegevens, vooral als een van de bovenstaande omstandigheden vaker op je van toepassing is.
Zware training: Intensieve training die gericht is op je uithoudingsvermogen of anaerobe conditie (bijv. HIIT-training) kan ervoor zorgen dat de ademhalingsfrequentie tot ongeveer 20-40 minuten na afloop van de work-out verhoogd blijft. Hou hier rekening mee, vooral als je overweegt om laat op de dag een uitdagende work-out te doen voordat je naar bed gaat.
Angst: Snelle en onregelmatige ademhalingspatronen worden geassocieerd met verhoogde angstgevoelens.
Hormonale veranderingen: Vrouwen hebben meestal meer variatie in hun ademhalingsfrequentie, omdat deze veranderingen samengaan met fases van de menstruatiecyclus. De ademhaling is langzamer aan het begin van de cyclus (folliculaire fase) en versnelt naar het einde toe (luteale fase).
Temperatuur van de slaapkamer: Als je in een omgeving slaapt waar je het 's nachts extra warm of koud krijgt, kan dit je ademhalingsfrequentie beïnvloeden omdat je lichaam harder moet werken om deze temperaturen te compenseren. In beide gevallen zul je waarschijnlijk een lichte stijging van je ademhalingsfrequentie zien.
De nauwkeurigheid van de Oura-metingen
In een namens ons team van wetenschappers uitgevoerde analyse werd de door Oura van de PPG-waarde (fotoplethysmografie) afgeleide ademhalingsfrequentie vergeleken met een van het ECG (elektrocardiogram) afgeleide methode. Hieruit bleek de Oura Ring gedurende de hele nacht tot op 1 ademhaling per minuut nauwkeurig te zijn.
Een elektrocardiogram is een test die wordt uitgevoerd in een medisch gecontroleerde omgeving, waarin de elektrische activiteit van het hart gemeten wordt. Omdat de ademhaling moeilijk te meten is zonder invasieve hulpmiddelen, is de ademhalingsfrequentie afleiden van het ECG een beproefde methode die vaak wordt gebruikt en als zeer betrouwbaar wordt beschouwd in medische onderzoeksinstellingen.
De resultaten van het onderzoek golden voor het volledige bereik van ademhalingsfrequenties, van hoog (> 20) tot laag (< 14), die werden waargenomen in de onderzoeksgroep van 43 gezonde jongvolwassenen – waaruit blijkt dat de Oura Ring een geschikt instrument is voor het meten van de gemiddelde ademhalingsfrequentie 's nachts, die niet onderdoet voor de ECG-methode.
Je kunt hier meer lezen over dit onderzoek, dat werd uitgevoerd in samenwerking met de Duke-NUS Medical School en de Nationale Universiteit van Singapore.
